Al dece-novem de februario Flemming Rose, redactor cultural del jornal danese Jyllands-Posten, figurava in le jornal statounitese Washington Post con un articulo, ubi ille explicava su motivos pro publicar le designos famose e malfamate del phrofeta moslem Muhammad.
Rose explica que le scopo esseva reager a plure incidentes de auto-censura in Europa, causate per sensationes de intimidation crescente in questiones con un relation a Islam. Ille dice:
"In le fin de septembre un comico danese, diceva in un interview con Jyllands-Posten, que ille habeva nulle problemas con urinar al Biblia ante un camera, ma ille non osava facer le mesme con le Quran. Isto esseva le culmine de un seria de incidentias de auto-censura alarmante. Le septembre passate, un autor danese de libros pro infantes, non poteva trovar un illustrator pro un libro in re le vita de Muhammad. Tres personas refusava le labor in timor del consequentias. Le persona qui finalmente acceptava, insisteva a esser anonyme, qual, pro me, es un sorta de auto-censura. Traductores europee de un libro critical de islam, anque non voleva que lor nomines appareva al frontispicio del libro apud illo del autor, un politico nederlandese de origine somailan, qui mesme debeva celar se."
Rose lista plure altere incidentias recente ubi le libertate de expression habiva essite impedite per timor de confrontar themas concernente islam, e continua:
"Isto esseva un nova legitime, que nos debava coperir, e Jyllands-Posten decideva a facer isto per usar le principio journalistic bon cognoscite: "Non narra, monstra!" Pro isto Rose demandava membros del association de designatores danese "designar Muhammad como vos le vide".
Rose explica: "Nos ha un tradition de esser satiric in relation a personas public, e isto esseva reflectite in le designos. Le designatores tractava islam in le mesme maniera que illes tracta christianismo, buddhismo, hinduismo e altere religiones. E per tractar moslems in Danmark como euqales, illes declarava: Nos vos integra in le tradition de satira danese, proque vos es un parte de nostre societate, e non estranieros. Le designos include, non exclude, moslems."
In re le designo le plus malfamte, monstrante Muhammad con un bomba in le turban, Rose dice: "Voces irate clame que le designo dice que le propheta es un terrorista o que omne moslem es un terrorista. I lo interpreta differentemente. Qualque personas ha prendite le religion de islam hostage per commitar actos terroriste in le nomine del propheta. Illes es, qui ha date le religion un mal fama."
Rose anque dice: "Ha Jyllands-Posten insultate e mal respectate islam? Isto certo non esseva su intension. Ma que significa recpecto? Quando io visita un mosque, io monstra mi respecto per remover mi scarpas. Io seque le costumes, justo como io lo face in un ecclesia, synagugue o cata altere placia solemne. Ma si un credente exige que io, un non-credente, seque su taboos in le dominio public, ille non demanda de mi respecto, ma de mi submission. E illo es incompatibile con un democratia secular."
"Isto es exactemante proque Karl Popper, in su obra seminal "Le societate aperte e su inimicos", insistava que on non debe esser tolerante del intolerante. In nulle parte co-existe si multe religiones pacificamente como in un democratia ubi le libertate de expression es un derecto fundamental. In Saudi Arabia, on pote esser arrestite pro portar un cruce o haber un Biblia in su coffro, ma moslems in le Danmark secular pote haber su proprie mosques, cemeterios, scholas, stationes de television e radio."
Rose anque explica, que su tempore como correspondente in le Union Sovietic, le ha facite sensibile de exigentias de censura a causa de offensa. Ille vide un paralello inter le maniera que le systema sovietic denominava su criticas anti-sovietic e le assertion que le designos es anti-islamic.
"Le lection del guerra frigide es: Si on cede de exigentias totalitari un vice, nove exigentias seque. Le West vinceva in le guerra frigide, proque nos manteneva nostre valores fundamental, e non appaciava tyrannos totalitari."
Lege le articulo integre ci: http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2006/02/17/AR2006021702499.html